همدلی با کودکان
  1. خانه
  2. روانشناسی کودک
  3. ارتباط با کودک
  4. همدلی با کودکان | خودت را جای کودکت بگذار

همدلی با کودکان | خودت را جای کودکت بگذار

  1. خانه
  2. روانشناسی کودک
  3. ارتباط با کودک
  4. همدلی با کودکان | خودت را جای کودکت بگذار
همدلی با کودکان | خودت را جای کودکت بگذار
همدلی با کودکان

قبل از ورود به بحث همدلی با کودکان پیشنهاد می‌کنیم این سناریو را تصور کنید:

کودک شما در نظم داشتن و به‌موقع آماده شدن برای رفتن به مدرسه دچار مشکل است. امروز صبح، هردوی شما دیرتان شده است و این سومین بار در این هفته است که چنین اتفاقی می‌افتد. درحالی‌که به‌شدت به‌هم‌ریخته‌اید فریاد می‌زنید تا فرزندتان عجله کند. واکنش شما در این شرایط قابل‌درک است. هردوی شما باید به‌موقع برسید و فرزندتان نیز لازم است راهکارهای مدیریت زمان را یاد بگیرد.

بااین‌حال، واکنشی که شما نشان می‌دهید به‌جای اینکه بر روی احساس کودک و دلیل تاخیر کردن او متمرکز باشد، بر روی احساس ناکامی و عصبانیت خودتان تمرکز دارد. در این‌گونه موقعیت‌ها، همدلی با کودکان می‌تواند روشی موثرتر باشد. همدلی با فرزندتان به شما اجازه می‌دهد علاوه بر اینکه احساس خودتان را ببینید، احساس کودک را نیز در نظر بگیرید. درواقع، همدلی به شما کمک می‌کند در مورد مسئله‌ای بیندیشید که قبل از این متوجه آن نبوده‌اید. در ادامه با موضوع همدلی با کودکان، اهمیت و نحوه انجام آن بیشتر آشنا می‌شوید.

همدلی با کودکان

همدلی با کودکان به چه معناست؟

همدلی راهی برای برقراری ارتباط با کودک است. همدلی داشتن با کودک به او نشان می‌دهد که شما متوجه آنچه درون فرزندتان می‌گذرد هستید، حتی اگر دقیقا احساس او را درک نکنید. همدلی با کودکان درواقع به این معناست که: «من می‌خواهم بدانی که تو تنها نیستی و من می‌خواهم درک کنم که تو نسبت به این موضوع چه احساسی داری.» شنیدن این پیام برای کودکان بسیار مهم است. وقتی آن‌ها احساس می‌کنند که درک و حمایت می‌شوند، انگیزه خود را بیشتر حفظ می‌کنند.

همچنین، همدلی با کودکان به آن‌ها کمک می‌کند که خودآگاهی بیشتری داشته باشند و بتوانند در مورد نیازهای خود صحبت کنند. از سوی دیگر، همدلی به شما امکان می‌دهد که زیربنای رفتار فرزندتان را ببینید و درواقع همراه با یکدیگر مثل یک تیم با چالش‌ها روبرو شوید. همدلی با همدردی متفاوت است. وقتی همدردی می‌کنید، ممکن است نسبت به فرزندتان احساس ترحم داشته باشید. در این شرایط، از اینکه مسئله‌ای برای فرزندتان ناراحت‌کننده یا سخت باشد، احساس بدی دارید و این مسئله می‌تواند باعث شود که شما انتظارات خود را از فرزندتان کاهش دهید.

درحالی‌که همدل بودن به معنی این نیست که باید انتظارات خود را از فرزندتان پایین بیاورید. شما می‌توانید احساسات و تجربه فرزند خود را تایید کنید و هنوز استانداردهای بالایی داشته باشید. وقتی با کودک ارتباط برقرار می‌کنید و به او همدلی نشان می‌دهید، می‌توانید درعین‌حال بر این باور که فرزندتان قوی و توانمند است، تاکید داشته باشید.

چهار اصل همدلی

چهار مولفه‌ همدلی

همدلی چهار مولفه دارد که در ادامه با آن‌ها آشنا می‌شوید.

  • دیدگاه کودک را در نظر بگیرید. احساسات و واکنش‌های خود را کنار بگذارید تا وضعیت را از نگاه کودک ببینید. از خود بپرسید: «آیا من معتقدم فرزندم همه تلاش خودش رو انجام میده؟»
  • قضاوت را کنار بگذارید. قبل از نتیجه‌گیری درباره آنچه درون فرزندتان می‌گذرد، یک قدم به عقب برگردید. از خود بپرسید: «در مورد اینکه درون فرزندم چه اتفاقی می‌افته لازمه چه چیزهای بیشتری رو بدونم؟»
  • احساسات کودکتان را درک کنید. به تجربه‌های خود مراجعه کنید تا راهی برای درک کودکتان پیدا کنید. سعی کنید زمانی را به یاد بیاورید که شما نیز همین احساس فرزندتان را داشتید. (هرچند مواظب باشید در این کار زیاده‌روی نکنید. بچه‌ها تجربیات منحصربه‌فرد خود را دارند.) از خود بپرسید: «برای اینکه یاد بگیرم فرزندم با چه مسائلی روبرو شده و چگونه باید بهش واکنش نشان بدم، چه چیزهای دیگه‌ای رو لازمه بدونم؟»
  • برای نشان دادن درک خود، تعامل داشته باشید. بدون اینکه بخواهید با عباراتی مثل «درستش کن» و «کاری که باید انجام بدی اینه که…» در حرف فرزندتان بپرید به کودک اجازه دهید احساسات خود را بیان کند. در عوض، سعی کنید احساسات فرزندتان را به خودش انعکاس دهید، برای مثال بگویید: «به نظر می‌رسه عصبانی هستی» یا «من متوجهم که تو تمام تلاشت رو انجام میدی.» از خودتان بپرسید: «من در حال حاضر چطوری برخورد می‌کنم؟ برای اینکه فرزندم بفهمه دارم بهش گوش میدم باید چه کار کنم؟»

چه ارتباطی میان همدلی با کودکان و هیجانات وجود دارد؟

همدلی به معنای ترحم نیست، بلکه به احساسات مربوط می‌شود. برای همدلی با کودکان، باید درک کنید که آن‌ها با چه مشکلی روبرو هستند و این مشکل بر احساسات کودکان چگونه تاثیر می‌گذارند. ممکن است تصور کنید که آگاهی از علت زیربنایی رفتار کودک راحت است. به‌عنوان‌مثال، اگر فرزندتان در هنگام آمدن مهمان‌ها، در اتاقش پنهان می‌شود ممکن است فکر کنید که چرا فرزندتان این‌قدر بی‌ادب است اما در واقعیت، ممکن است او خسته باشد و بخواهد کمی در اتاقش تنها بماند.

وقتی با احساسات کودک هماهنگ باشید به او نشان می‌دهید که فرزندتان را درک می‌کنید و او را می‌پذیرید. همچنین در این صورت، بهتر می‌توانید در مورد رفتارهای یکدیگر گفتگو کنید. درعین‌حال، تایید احساسات خود نیز در این شرایط مهم است. وقتی فرزندتان دچار مشکل است شما نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرید که در این شرایط ممکن است همدلی نشان دادن دشوار باشد. خوب است که یک دقیقه قبل از واکنش دادن به خود فرصت دهید. وقتی آماده همدلی باشید، نشان می‌دهید که سعی می‌کنید احساسات خود را کنار بگذارید تا دیدگاه فرزندتان را درک کنید. وقتی کودک، خودکنترلی شما را تماشا می‌کند او نیز از شما این مهارت را یاد می‌گیرد.

همدلی و هیجانات کودک

چرا همدلی با کودکان مهم است؟

در نظر گرفتن احساسات کودک و همدلی با او می‌تواند به شما کمک کند که رابطه بهتری با فرزندتان داشته باشید. با همدلی با کودک، به او نشان می‌دهید که او را درک می‌کنید. درنتیجه، فرزندتان به شما اعتماد می‌کند و می‌تواند در مواقع ناراحتی از شما کمک بگیرد. این امر حتی در متوقف کردن رفتارهای منفی فرزندتان نیز موثر است.

اگر در سنین پایین با فرزند خود بیش‌ازحد سختگیر رفتار کنید، او به شما اعتماد نخواهد کرد و ممکن است در عوض از شما بترسد. ترس از شما کودکتان را ترغیب نمی‌کند که برای کمک یا مشاوره به شما نزدیک شود. از طرف دیگر، وقتی فرزندتان به شما اعتماد می‌کند، این موضوع باعث اطمینان خاطر او می‌شود و متوجه می‌شود که می‌تواند با شما در مورد هر مسئله‌ای صحبت کند.

نحوه همدلی با کودکان چگونه است؟

وقتی کودکان بدرفتاری می‌کنند یا دچار دردسر می‌شوند همدلی با آن‌ها ممکن است آسان نباشد. بااین‌حال، همدلی با کودکان به آن‌ها نشان می‌دهید که شما درکشان می‌کنید و به آن‌ها احترام می‌گذارید. درنتیجه انگیزه و عزت‌نفس کودکان افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، همدلی با کودک، موجب بهبود رابطه شما و فرزندتان می‌شود. در ادامه با چند روش همدلی با کودکان آشنا می‌شوید.

از قانون پلاتینی استفاده کنید نه قانون طلایی

قانون طلایی این است که: «با دیگران همان‌گونه رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار کنند» اما همدلی مبتنی بر قانون پلاتینی است: «با دیگران همان‌گونه رفتار کنید که آن‌ها می‌خواهند (و نیاز دارند) که با آن‌ها رفتار شود.» این کار به معنای این نیست که وقتی کودک شما بدرفتاری می‌کند یا چیزی می‌خواهد تسلیم شوید.

همچنین به این معنی نیست که بیش‌ازحد از کودک محافظت کنید. این نکته به این معنی است که وقتی سعی می‌کنید به کودک کمک کنید احساسات و چالش‌های او را در نظر بگیرید. این کار باعث می‌شود درک کنید که فرزندتان واقعا چه می‌خواهد نه اینکه خودتان چه می‌خواهید.

استفاده از قانون پلاتینی برای همدلی

فرض نکنید، بپرسید

بچه‌ها غالبا در مورد احساس خود یا مسئله‌ای که با آن روبرو هستند صحبت نمی‌کنند و آن را به‌صورت غیرکلامی ابراز می‌کنند. برای همدلی با کودکان، حساس بودن به این نشانه‌ها مهم است اما پرسیدن در مورد احساس و نیاز فرزندتان نیز به همان اندازه مهم است. فرصت دادن به کودک برای گفتگو و توضیح دیدگاه خود به او کمک می‌کند که احساس کند شنیده می‌شود. همچنین باعث می‌شود که او به پیدا کردن راه‌حل فکر کند.

قضاوت را کنار بگذارید

چه کودک شما ناراحتی‌ای داشته باشد و چه از شرایط سختی که در مدرسه دارد برای شما بگوید، مطمئنا شما واکنش خود را خواهید داشت. درحالی‌که همدلی با کودک به این معنی است که شما واکنش خود را کنار بگذارید و اجازه دهید واکنش فرزندتان حرف اول را بزند. این بدان معنا نیست که شما باید احساسات خود را به خاک بسپارید. همچنین به این معنی نیست که شما باید با فرزند خود موافقت کنید یا رفتار بد او را بپذیرید. این فقط به این معنی است که شما فرزندتان را می‌شنوید و سعی می‌کنید موقعیت را از چشم او ببینید.

از عباراتی استفاده کنید که با «من» شروع می‌شود

عباراتی که خطاب به فرزندتان هستند می‌توانند باعث واکنش دفاعی در فرزندتان شوند و باعث شوند که او به حرف شما گوش نکند. عباراتی که با «من» شروع می‌شوند به شما کمک می‌کنند که بدون اینکه کودک را سرزنش کنید در مورد موقعیت با او صحبت کنید. به‌عنوان‌مثال، ممکن است وسوسه شوید که بگویید: «تو داد می‌زنی و به حرف من گوش نمیدی» اما عباراتی که بنا «من» شروع می‌شوند همدلانه‌تر هستند: «من میدونم که ناراحت هستی اما وقتی داد می‌زنی و جواب من رو میدی، احساس می‌کنم که حرف‌های من رو نمی‌شنوی.»

سریع سراغ حل مسئله نروید

بسیاری از والدین و مراقبان با دیدن مشکل فرزندشان سریعا می‌خواهند به سراغ حل مسئله بروند. اگرچه این کار ممکن است باعث شود شما احساس بهتری داشته باشید اما همیشه به بچه‌ها کمک نمی‌کند احساس بهتری داشته باشند. بنابراین، سعی کنید به حرف فرزندتان فقط گوش کنید و بفهمید او با چه مشکلی روبروست. ممکن است کودک شما حتی دوست نداشته باشد که شما مشکلی را برطرف کنید. بعدازاینکه حرف‌های فرزندتان را شنیدید می‌توانید در مورد این موضوع با او صحبت کنید.

آرامش در همدلی

آرام شوید

وقتی فرزندتان عصبانیتش را بر روی شما خالی می‌کند سعی کنید خونسردی خود را حفظ کنید. اشکالی ندارد که به او بگویید می‌خواهید کمی تنها باشید. می‌توانید از چنین عبارتی استفاده کنید: «من فکر می‌کنم برای هردومون سخته که داد نزنیم. فکر می‌کنم هر دومون باید یکم برای آروم شدن وقت بذاریم. من میخوام یکم قدم بزنم اما وقتی آروم‌تر شدم و آماده گوش کردن شدم برمی‌گردم.»

سوالات بازپاسخ بپرسید

سوال بازپاسخ سوالی است که نمی‌توان با یک کلمه یا عبارت به آن پاسخ داد. استفاده ازاین‌گونه سوالات همدلانه است زیرا به کودک اجازه می‌دهد آنچه در ذهنش هست را بیان کند. به‌عنوان‌مثال، پرسیدن «امروز چه کاری برات سخت بود؟» بیشتر از پرسیدن سوال «آیا روز سختی داشتی؟» فرزندتان را به گفتگو دعوت می‌کند. همچنین به شما کمک می‌کند تا مسئله و راه‌حل‌ها را با عمق بیشتری کشف کنید.

فعالانه گوش دهید

همدلی با کودکان نیاز به گوش دادن فعال دارد. این به معنای توجه کامل و گوش دادن به کلمات و لحن صدای کودک است. هنگامی‌که به‌طور فعال گوش می‌دهید، به آنچه فرزندتان گفته است فکر می‌کنید و آن را به زبان خود بیان می‌کنید.

بعدازاینکه فرزندتان در مورد مسئله‌ای با شما صحبت کرد، از او بپرسید: «آیا این چیزی است که به من میگی؟» سپس آنچه از حرف‌های فرزندتان متوجه شده‌اید را تکرار کنید. این کار به کودک فرصتی برای اصلاح سوءتفاهم‌ها می‌دهد. همچنین به او نشان می‌دهد که شما به احساسات و دیدگاه فرزندتان احترام می‌گذارید.

احساسات فرزندتان را تایید کنید

وقتی با کودک همدلی می‌کنید، به او نشان می‌دهید که حق دارد احساس خود را داشته باشد. ممکن است با انتخاب‌های فرزندتان موافق نباشید. حتی ممکن است فکر کنید کودک شما واکنش زیادی به موقعیت نشان می‌دهد اما مهم است که واقعی بودن احساس فرزندتان را بپذیرید. ممکن است با کاری که فرزندتان انجام داده یا حرفی که زده است موافق نباشید اما احساسات «درست» یا «نادرست» نیستند.

خودتان را جای کودک بگذارید

در نهایت ..

درنهایت، همدلی با کودکان به این معناست که خود را به‌جای آن‌ها قرار دهید و بتوانید احساسات آن‌ها را درک کنید. این امر به بهبود رابطه شما و عزت‌نفس کودکان کمک می‌کند. برای اینکه بتوانید با فرزندتان همدلی بیشتری داشته باشید مهم است که در هنگام مشکلات، بر روی احساس فرزندتان متمرکز شوید، فعالانه گوش کنید و از کودک سوالات بازپاسخ بپرسید. به یاد داشته باشید یادگیری نحوه همدلی با کودکان به‌سرعت اتفاق نمی‌افتد و نیاز به صبر و تلاش شما دارد.

منابع: Understood / theprofessionalmomproject / huffpost 

میانگین امتیاز: 0 / 5. تعداد آرا: 0

guest
0 دیدگاه
Inline Feedbacks
View all comments
مطالب مرتبط:
فهرست